Een man klampt me met een blik van adoratie aan in het trappenhuis van Schlemmer waar de afterparty van CROSSING BORDER gaande is. Met tranen in zijn ogen bedankt hij mij ‘for my great performance’. Hij bezoekt altijd alle concerten van Glen Hansard. Ik ook, maar dan als bezoeker in de zaal. De persoonsverwisseling is me duidelijk en ik heb het maar zo gelaten. Ik geef hem een hug, bedank hem en begeef me naar de bar. Al 25 jaar dompel ik me onder in het avontuur dat Crossing Border jaarlijks biedt. Vic Chesnutt die in zijn rolstoel breekbaar met een wollen mutsje op het leed dat leven heet bezingt. Gerard Reve die in een tot de nok gevulde Prins Willem-Alexander Zaal met een donkere stem zijn verhalen voordraagt. Meeslepend. Net als de optredens van Morphine, 16 Horsepower, Midlake en de onvolprezen band, Fleet Foxes. Een festival vol verrassingen en bijzondere ontmoetingen. Of dat nou bezoekers zijn of artiesten. Zo liep ik op een moment van grote haast bijna Lou Reed omver. Een groots artiest maar bijna net zo groot als een barkruk.
Ik herinner me het eerste optreden van Spinvis toen Crossing Border nog in Amsterdam plaatsvond. Op zijn eerste cd smeedde hij met een bijzonder mozaïek van geluidsamples en originele instrumentatie een meesterwerk. Samen met een oude garde van topmuzikanten zoals drummer Louis Debeij en pianist Han Reiziger wist hij de zaal te betoveren. Er liepen ook mensen weg omdat ze hem zo vals vonden zingen. Smaken verschillen. Zo ook toen bij een kennelijk iets te stevig orkest in de Koninklijke Schouwburg een man met een rode golfbroek aan duidelijk geïrriteerd zijn vrouw zei dat het de hoogste tijd was om maar iets literairs te gaan doen. Zij knikte met haar mond in een omgekeerde glimlach. Alsof ik in een vleesgeworden illustratie van Peter van Straaten terecht was gekomen.

CULTURELE ONTDEKKINGSREIS
De komende twee dagen vindt de 25e editie van Crossing Border in en rondom het Paard plaats. Veeg de agenda leeg en kom langs, luidt de tip! Het is het perfecte moment voor een culturele ontdekkingsreis, een zoektocht naar nieuwe ideeën, verhalen en geluiden. Crossing Border heeft ook dit jaar weer vanuit de hele wereld een groot aantal vernieuwende auteurs en muzikanten uitgenodigd die een passie delen voor het gesproken woord, songteksten en taal. Met unieke optredens waar muziek en literatuur samenwerken én botsen. Wij hebben een aantal tips op een rijtje gezet!

Vrijdag 3 november
TAMINO | 19:45 | PAARD
Begin dit jaar won de 20-jarige Tamino-Amir Moharam Fouad de wedstrijd De Nieuwe Lichting op Studio Brussel, waar hij direct tot de Belgische Jeff Buckley werd gedoopt. En die vergelijking is niet overdreven. Single Habibi is een gitzwarte lament die de rillingen over je lijf laat lopen. Of Tamino nu de donkere regionen van zijn stem laat weerklinken of spookachtig de hoogte in schiet, enkel begeleidt door een breekbaar gitaargeluid. Machtig mooi. Horen is geloven.

NICK MULVEY | 22:45 | LUTHERSE KERK
Deze liedjestroubadour maakte zijn eerste grote stappen in de muziek bij het experimentele Portico Quartet, waar de ritmische ‘hang drum’ voor zijn rekening, een soort enorme wokschaal die bespeeld wordt met breinaalden. Even heel wat anders. De Brit lijkt echter te zijn gemaakt voor de upbeat folksongs die hij als solo-artiest schrijft.

PINK OCULUS | 22:30 | PAARD
Als Stromae je uitnodigt om zijn afterparty van livemuziek te voorzien en Joss Stone wil met je jammen op North Sea Jazz, dan doe je iets ontzettend goed. En dat is een understatement voor de muziek die Pink Oculus, het alter-ego van producer, rapper en singer-songwriter Esperanza Denswil, momenteel de wereld inslingert. Met zowel felle flow als warme soul in haar stem, dikke electrobeats van Badjekkah en haar charmante songwriting, zorgt zij op Crossing Border voor een futuristische ‘triphoptrip’ van jewelste. Eerder dit jaar stond Pink Oculus nog op THE LIFE I LIVE.

Zaterdag 4 november
COELY | 20:00 | PAARD
Coely rapt hiphop en zingt gospel alsof ze vuur spuwt. De Antwerpse met Congolese roots leerde zingen in het kerkkoor, maar bracht daarna heimelijke uren door met MTV en dus ook met Jay-Z, 50 Cent, Lauryn Hill en Michael Jackson. Daar viste ze haar inspiratie vandaan. Ze leerde zichzelf beatboxen en maakte op die manier vrienden op school. Nu, jaren later, heeft ze in het voorprogramma gestaan van onder andere Kanye West, Kendrick Lamar en De La Soul en een steenhard album uitgebracht: ‘Different Waters’. Een paar jaar terug begroetten we Coely nog op het podium voor Paleis Noordeinde tijdens THE LIFE I LIVE

BNQT | 21:45 | PAARD
Laten we allereerst zorgen dat over de bandnaam geen misverstand kan bestaan: die spreek je namelijk uit als ‘Banquet’. Kortom BNQT dus. De band ontsproot aan het brein van Eric Pulido, die in een adempauze van zijn band Midlake kans zag een berg nieuwe liedjes te schrijven. Het zou een project blijven, met bijdragen van goede muziekvrienden, waaronder Ben Bridwell (Band of Horses), Fran Healy (Travis) en Jason Lytle (Grandaddy). Het liep even anders. Krap twee jaar nadat Pulido zijn maten belde, werd er afgelopen lente een album uitgebracht. Klinkt als: het beste uit de indierockwereld verenigd in één band.

MELANIE DE BIASIO | 22:45 | LUTHERSE KERK
Melanie de Biasio heeft een jazztimbre in haar stem en wordt daarom al gauw in het hokje ‘jazz-zangeres’ geplaatst. Deze Belgische dame heeft echter meer noten op haar zang. Post-rock, soul en elektronica staan haar blijkbaar óók wonderschoon, zoals ook bleek toen haar plaat No Deal twee jaar geleden werd geremixt door onder andere EELS, The Cinematic Orchestra en de Engelse radio DJ mr. Gilles Peterson himself. Een nieuw album laat dit najaar zien waar de Biasio nog meer toe in staat is.

Tickets voor Crossing border koop je hier.

Tekst: Arthur Pronk

Instagram

Deel dit artikel

THE LIFE I LIVE