Een kleine honderd meter van ons kantoortje reinigt een chique geklede schoonmaker, ofwel interieurverzorger, de rode loper die de nieuwe kabinetsleden de weg wijst naar de entree van Paleis Noordeinde. Een glimmende bolide brengt de minister-president tot net voor de hekken. Niks niet normaal op de fiets vandaag. Hij zwaait met een gulle lach naar een klein clubje belangstellenden en de flinke batterij aan fotografen en filmploegen die zich voor het paleis hebben opgesteld. Er is even verwarring. ‘Het zal toch niet?’, klinkt er vertwijfeld. Een lange zwarte lijkwagen met volgwagen beweegt zich langs het paleis. Op de kist ligt een wit tafelkleedje. Er stapt niemand uit. Twee blauwe bussen zetten aansluitend de voltallige ministersploeg voor het paleis af. Donkere wolken pakken zich samen, maar binnen is het feest. Tompouces en koffie. Een passant vindt het allemaal maar niks. ‘Het zijn allemaal zakkenvullers’, mompelt hij terwijl hij z’n sjekkie draait en vervolgens weg strompelt met z’n verkreukelde plastic tas van de Action.

Tekst: Arthur Pronk

Deel dit artikel

THE LIFE I LIVE