Het Zeeheldenkwartier timmert de laatste jaren aan de weg met een keur aan mooie en verrassende woon- en designwinkels. Sinds 2014 wordt dit gevierd met een festival eind mei waar op ongeveer 50 locaties wordt uitgepakt met een mix van presentaties, tintelende projecten in extra schoongepoetste winkels en ateliers, fingerlicking hapjes en drankjes. En de kans is groot de ontwerpers zelf tegen het creatieve lijf te lopen. Een sfeerimpressie van het DESIGNKWARTIER FESTIVAL, 27 tot en met 29 mei.

Naast de bindende factor ‘design’ is een ander verbindend element een gele krijtlijn die alle deelnemende locaties met elkaar verenigt. Da’s wel zo handig. In de Zeestraat loopt, nee snelt een man voorbij met een grote rugzak, stevige schoenen en strakke blik zoekend naar de uithangborden waarop de nummers van de deelnemers staan vermeld. Als hij nr #2 gespot heeft, staat hij even stil om tevreden een vinkje te zetten in zijn Designguide. Om vervolgens langs de lijn en in hoog tempo op zoek te gaan naar de volgende op z’n lijst. De gele lijn kronkelt een flink aantal kilometers door het ZEEHELDENKWARTIER, dus schakelt de man een tandje bij om binnen een door hem gestelde tijdslimiet de laatste van de 50+ locaties te kunnen aantikken.

MERLE HAGGARD

Bij sommige winkels is het dringen geblazen bij de ingang. Op de Zoutmanstraat wordt op slinkse wijze uw reporter bij #34 (YURTSTORE) naar binnen gelokt, want vanuit de tuin achter de winkel klinkt de zoetgevooisde stem van Bakersfield country-held Merle Haggard. Vanaf een vintage Philips speler zingt Merle mij en de overige bezoekers van deze zeer fraaie winkel toe. De eigenaar van de draaitafel kijkt tevreden om zich heen en ziet dat het goed is. En hij heeft groot gelijk.

Een vermoeide dame neemt plaats op een prachtige designstoel bekleed met zeer kleurrijke rode en blauwe vogels. Oezbeekse stof dat in een vorig leven gedragen werd door een Oezbeekse schone. En nu dus verwerkt in een stralende stoel, type troon. Een andere festivalganger loopt langzaam langs de rustende vrouw, kijkt naar haar schoenen en barst in lachen uit. Haar moderne gympen blijken qua kleurstelling en vrolijkheid wonderwel te matchen met de stoel. Alsof het voorbestemd is. Stoel en gympen. Ze koopt de stoel overigens niet.

Aan het eind van de Piet Heinstraat staat een houten hokje van ongeveer 1 meter bij 1 meter opgesteld waar nog net een hoofd van een kunstenaar bovenuit steekt die een grote voorliefde heeft voor de edele vrucht paprika. Tenminste, dat kan worden opgemaakt uit de vele kleurrijke schilderijtjes die hij met enige regelmaat ophangt op zijn mini-atelier. Kunststukjes van paprika’s in alle maten, soorten en kleuren. Het leven hoeft niet ingewikkeld te zijn.

“VREEMD DAT DEZE WINKEL NIET IN DE GIDS STAAT”

Met een glimlach loop ik verder in de Piet Heinstraat. Verderop staat een ouder stel aandachtig een etalage te bekijken waar een aantal interessant gevormde voorwerpen van diverse steensoorten tentoongesteld zijn. Hij pakte zijn Design-guide erbij om de winkel op te zoeken, zij zoekt naar het uithangbord waarop de deelname aan het Designfestival wordt bevestigd. Tevergeefs. “Wel mooi”, zegt hij. “Vreemd dat deze winkel niet in de gids staat”, roept zij en gezamenlijk steken ze de straat over. Licht verbaasd sla ik dit tafereel gaande. De winkel in kwestie verkoopt gedenk- en grafstenen.

Volgend jaar ben ik er weer bij!

Redactie: Remco Oudenaarde / Foto’s: Misha Meijers (www.mishameijers.nl)

Instagram

Deel dit artikel

THE LIFE I LIVE